5 شهریورامسال ( 27 آگوست ) , شاتل آتلانتیس با شش سرنشین به سوی ایستگاه فضایی بین المللی پرواز خواهد نمود. به نقل از NASA در صورت عدم پرواز این شاتل در روز مذکور پرواز به روز شانزدهم شهریور ماه موکول خواهد شد. این سازمان هم اکنون در حال بررسی استحکام و مقاومت پوشش به کار رفته در بدنه مخزن سوخت می باشد.

چرا که در پی فشار و لرزش های شدید در هنگام پرواز این شاتل , برخورد پوشش های جدا شده با عایق های حرارتی بدنه شاتل و آسیب دیدگی آن وجود دارد که در نهایت می تواند باعث آسیب دیدگی و افزایش آسیب پذیری سفینه در هنگام بازگشت به جو زمین را به دنبال داشته باشد. (در این رابطه می توان به شاتل کلمبیا که در فوریه سال 2003 با هفت سرنشین خود متلاشی گردید).

پرواز آتلانتیس سومین پرواز پس از انهدام شاتل کلمبیا است.

بد نیست در اینجا به این نکته اشاره کنم که برای سفر به ماه و... هزینه های بسیاری به خصوص برای ساخت شاتل مصرف می گردد که امروزه با توجه به بهره گیری مجدد از شاتل های به کار رفته در پروازهای قبلی این هزینه ها به شدت کاهش یافته که باز در این حال نزدیک به چند میلیون دلار به ازا هر تن ماده حمل شده می رسد , البته بد نیست بدانید شاتل جدیدی دردست ساخت است که رفتاری همچون هواپیما داشته و حتی قادر به حمل مسافر نیز می باشد و هزینه ها را تا حدود چند هزار دلار به ازا هر تن ماده حمل شده کاهش می دهد. سعی می کنم در مقاله ای جدا راجع به آن همراه با تصاویری جالب از آن برایتان بنویسم.

برگردیم به ادامه مطلب , بر همین اساس کارشناسان مرکز کنترل پرواز شاتل با دوربین هایی متعدد از بدنه شاتل به هنگام پرواز تصویربرداری نموده درضمن خود خدمه نیز در مدار زمین با استفاده از دوربین هایی میزان آسیب دیدگی ها را بررسی می نمایند. نخستین پرواز این شاتل به سال 2002 میلادی برگشته که برای ادامه ساخت ایستگاه فضایی بوده.

در این پرواز ماموریت اتصال دو آنتن بزگ خورشیدی به ایستگاه فضایی به علاوه حمل سازه ای 17.5 تنی برای مقاصد بعدی می باشد.  ماموریت شش سرنشین این سفینه حدود 11 روز به طول خواهد انجامید.