در روز ۲۵ تیر ماه سال 1348 خورشیدی توجه میلیون ها انسان در آمریکا و جهان جلب تصاویر و صدای شمارش معکوس فرستادن سه فضانورد آمریکایی به کره ماه بود.

این سه نفر، نیل آرمسترانگ فرمانده ماموریت، مایکل کالینز و ادوین "باز" آلدرین، سرنشین فضاپیمای آپولو ۱۱ در ساعت ۹:۳۲ صبح به وقت محلی از مرکز فضایی کندی به سمت ماه اعزام شدند.

برای میلیون ها انسانی که از سراسر جهان این واقعه را پیگیری می کردند این لحظه ای تاریخی بود.

سازمان فضایی آمریکا، ناسا، با گرامیداشت چهلمین سالگرد رفتن نخستین انسانها به کره ماه خاطرات یکی از روز های پر افتخار برای آمریکایی ها را زنده می کند.

ادوین آلدرین به همراه یکی از دو همکار فضانوردش پس از ۴ شبانه روز سفر در فضا بر کره ماه قدم گذاشت. او پس از ۴۰ سال در باره آن روز تاریخی گفت: "برای نخستین بار یک انسان زمین را ترک کرده بود و قدم بر روی کره ای می گذاشت که صدها هزار سال خشک و بی روح بوده است. این لحظه شکوهمندی بود."

او به همراه نیل آرمسترانگ، که دقایقی پیش از او قدم به کره خاکی گذاشته بود، دو ساعت و ۴۰ دقیقه بر روی کره ماه پیاده روی کردند و سپس به زمین بازگشتند. بازگشتی که در میان جشن و سرور مردم آمریکا نام آن دو را در تاریخ ثبت کرد.

در واقع رویای رفتن به ماه هشت سال پیش از آن تاریخ با سخنرانی جان اف کندی، رئیس جمهوری وقت آمریکا که قول داده بود در عرض ۱۰ سال انسانی را به ماه خواهد فرستاد، به یک آرزوی ملی تبدیل شده بود. تحقق این هدف در همان یک دهه ای که آقای کندی قولش را داده بود در روزهای جنگ سرد یک پیروزی سیاسی و روانی برای آمریکا بود.

مرکز فضایی آمریکا - ناسا - در طول ۳ سال ۱۲ نفر را به کره ماه فرستاد.

خانم نرگس معمار صادقی کارمند ناسا در شهر واشنگتن می گوید این موفقیت نمادین به پیشرفتهای علمی نیز کمک شایانی کرده و از آن مهمتر برنامه های بلند پروازانه ای چون سفر به مریخ هم امروز آرزویی دست یافتنی شده است.

در واقع پس از گذشت ۴۰ سال از قدم گذاشتن نخستین انسان روی کره ماه، بزرگترین مانع بر سر راه ناسا برای اکتشافات بیشتر فضایی و سفر به مریخ، بیش از هر چیز فقدان اراده سیاسی برای سرمایه گذاری سنگین در چنین طرح هایی است.

همان مانعی که مقامات ناسا امیدوارند با برگزاری مراسم چهلمین سالگرد رفتن به ماه بر آن غلبه کنند.