در شبهای پاییزی آبان، ذراتی به قدمت چند میلیارد سال با سرعت زیاد خود را به جو زمین می سپارند تا لحظه ای در آسمان زمین بدرخشند. مانند دیگر بارش های شهابی، ذرات سازنده بارش شهابی اسدی نیز حاصل گردش یک دنباله دار به دور خورشیدند. دنباله دار تمپل – تاتل با دوره تناوب 3/33 سال منشاء بارش شهابی اسدی است.
تعداد شهاب های اسدی در شب های 26 تا 28 آبان هر سال به اوج خود می رسد. در بیشتر سال ها در هنگام اوج شمار شهاب های اسدی حداکثر به 10 تا 20 عدد در ساعت می رسد، اما در سالهای خاص متناسب با دوره سی و چند ساله این بارش فعال می شود و غوغایی را در آسمان شب ایجاد می کند.

دنباله دار تمپل – تاتل در آخرین گذر خود در نهم اسفند 1377 به حضیض مدارش رسید و در سپیده دم 26 آبان 1377  با طوفان شهابی بیش از 3000 شهاب در ساعت همه را غافل گیر کرد.
این طوفانها تا سال 1382 ادامه داشت تا اینکه این سالها دیگر طوفان بارش شهابی خاموش شده است و ما می توانیم حداکثر 20 تا 30 شهاب را دراین شبها ببینیم.
بارش شهابی اسدی به خاطر دروه تناوب کوتاه دنباله دار تمپل – تاتل شاید تاریخی ترین بارش شهابی باشد. نخستین رصد این بارش دست کم به هزار و صد سال پیش باز می گردد. در سال 902 میلادی منجمان مصری بارش شهابی اسدی را رصد کردند. آنها این نمایش را به سقوط باران گونه ستاره ها تشبیه کردند. در طوفانهای بعدی منجمان چینی، ژاپنی، پرتقالی و منجمان مسلمان در سال 1202 میلادی این بارش را ثبت کردند.

طوفان اسدی سال 1799 را بسیاری از دریانوردان و ساکنان قاره آمریکا رصد کردند. در سال 1833 نیز این بارش اسدی شگفتی آفرید. در مدت چند ساعت تعداد شهابها به هزاران عدد در ساعت رسید بطوری که بسیاری تصور کردند، جهان به پایان رسیده است.
امسال این طوفان خاموش شده و شما این شبها فقط می توانید، چندین آذر گوی درخشان را در آسمان رصد کنید. اما با وجود نورانیت ماه در این شبها، مشاهده آنها و همچنین عکاسی از آنها خالی از لطف نیست.