ورود و خروج
سایتهای من
ماه در این لحظه
برنامه شاتل های فضایی در واقع گام بزرگ ناسا پس از ماموریت های موفق آپولو بود که با هدف اکتشاف در مدار زمین طراحی شد. دستور این برنامه در زمان ریاست جمهوری نیکسون صادر شد و شاتل های فضایی ساخته شدند. این ابزارهای مداری در حقیقت ابزارهای رفت و برگشت به مدار زمین بودند که قابلیت جابجایی 7 خدمه و مقادیر انبوهی از تجهیزات را به مدار زمین داشتند. به کمک این شاتل ها بود که بخش عمده ای از ساخت و ساز ایستگاه فضایی بین المللی صورت گرفت و از سوی دیگر بسیاری از ماهواره های مهم تاریخ فضا نوردی مانند تلسکوپ فضایی هابل با کمک این ابزارها به مدار زمین رفتند و همچنین عملیات پیچیده ای مانند تعمیر تلسکوپ فضایی هابل به وسیله این شاتل ها صورت گرفت. ناوگان شاتل های فضایی در کل شامل 5 شاتل فضایی عملیاتی به نام های کلمبیا، چلنجر، آتلانتیس، دیسکاوری و ایندیور و یک نمونه آزمایشی به نام اینترپرایز بود.
فضانورد "رکس والهایم"، خلبان"داگ هارلی"، فرمانده "کریس فرگوسن" و متخصص ویژه ماموریت "سندی مگنوس" چهار سرنشین آخرین ماموریت آخرین شاتل ناسا هستند، ماموریتی که قرار است امروز آغاز شود. این چهار فضانورد در کنفرانس خبری که در پایگاه فضایی کندی برگزار شد حضور یافته و تاریخی ترین لحظات از برنامه شاتلهای ناسا را به ثبت رساندند.
در آخرین ماموریت به دلیل اینکه شاتلی برای حضور در عملیات نجات باقی نمانده تنها چهار فضانورد حضور خواهند داشت تا در صورت بروز اختلال و یا وارد شدن آسیب شدید به شاتل، چهار فضانورد به ایستگاه فضایی انتقال پیدا کنند تا در نهایت به همراه کپسول سایوز و به تدریج به زمین بازگردند.
آتلانتیس محموله ای کامل از تجهیزات و ملزومات ایستگاه فضایی را به همراه خواهد برد و ناسا نیز امیدوار است این تجهیزات بتوانند ایستگاه را تا زمانی که امکان ارسال مجدد محموله به وجود بیاید، پشتیبانی کند.
شاتل فضایی آتلانتیس اولین سفرش به فضا را در سال 1364 انجام داد و در طی 32 پرواز قبلی خود تا کنون، در مجموع 191 نفر را با خود به فضا برده است. این فضا پیما تا کنون 293 روز و 18 ساعت و 29 دقیقه و 37 ثانیه در فضا بود و در این مدت 4648 بار زمین را دور زده است که معادل طی کردن 194 میلیون و 168 هزار و 813 کیلومتر در فضا بوده است. از جمله ماموریت های تاریخی شاتل فضایی آتلانتیس می توان به انتقال فضا پیمای گالیله – که عازم کاوش مشتری شد – به مدار زمین، نخستین ملاقات با ایستگاه فضایی روسی میر که رویدادی تاریخی در همکاری های بین دو قدرت دوره جنگ سرد بود و ماموریت تاریخی آخرین تعمیر تلسکوپ فضایی هابل اشاره کرد.
بدین ترتیب با پرواز این 4 فضا نورد به ایستگاه فضایی پرونده شاتل های فضایی برای همیشه بسته خواهد شد. سوالی که باقی خواهد ماند این است که آینده پرواز های فضایی سرنشین دار در غیاب شاتل های فضایی چگونه خواهد بود؟ آیا سایوز های روسی می توانند غیبت این موثر ترین ابزار فضایی را جبران کنند و آیا بخش خصوصی آن قدر توانا شده است که بتواند ابزارهای مطمئن نسل بعدی پروازهای فضایی را به جهان عرضه کند. این ها و سوالات بسیاری در پایان عصر شاتل های فضایی مطرح است که گذشت زمان به آنها جواب خواهد داد.
اطلاعاتی در باره ماموریت STS-135
166 امین و تا کنون آخرین پرواز سرنشین دار برنامه ریزی شده ناسا
۱۳۵ امین پرواز شاتل های فضایی
۳۳ امین پرواز شاتل فضایی آتلانتیس
سومین پرواز شاتل در سال ۲۰۱۱ میلادی
۱۱۰ امین پرواز پس از حادثه انفجاز شاتل چلنجر
۲۲ امین ماموریت شاتل های فضایی پس از حادثه سقوط شاتل کلمبیا
اطلاعاتی در مورد فضانوردان آخرین ماموریت شاتل
کریستوفر فرگوسن (Christopher Ferguson)
فرماندهی آخرین پرواز شاتل ها را کریستوفر فرگوسن بر عهده خواهد داشت. او متولد اول سپتامبر سال ۱۹۶۱ / ۱۰ شهرویر ۱۳۴۰ است. او دارای درجه کارشناسی علوم در مهندسی پزشکی و کارشناسی ارشد مهندسی هوا – فضا از مدرسه عالی نظامی است. او در ماموریت STS-118 نقش افسر ارتباطی زمینی (CAPCOM) را بر عهده داشت (شخصی که از طرف اتاق فرمان و کنترل زمین با فضا نوردان صحبت می کند) . همچنین در ماموریت های STS-128 و STS-129 نیز همین نقش را بر عهده داشت. او که در سال ۱۹۹۸ / ۱۳۷۷ به ناسا پیوسته است تا کنون دو بار نیز در ماموریت های STS-115 و STS-126 با شاتل های فضایی به مدار زمین سفر کرده و تا کنون در مجموع ۲۷ روز و ۱۵ ساعت و ۳۶ دقیقه را در فضا سپری کرده است. فرگوسن ۴۹ ساله، اینک و در سومین پرواز فضایی اش، این افتخار را دارد تا با سمت فرمانده آخرین پرواز شاتل های فضایی به پرواز های فضایی خود با شاتل خاتمه دهد.
داگلاس هارلی (Douglas G. Hurley)
داگلاس ۴۴ ساله در آخرین ماموریت شاتل های فضایی، خلبانی شاتل آتلانتیس را بر عهده خواهد داشت. او متولد ۲۱ اکتبر ۱۹۶۶ / ۲۹ مهرماه ۱۳۴۵ است. داگلاس تحصیلات خود را در آکادمی اوگو نیو یورک و دانشگاه تولانه در رشته مهندسی عمران به پایان رساند و در سال ۲۰۰۰ / ۱۳۷۹ به استخدام ناسا در آمد و تمرینات خود برای فرماندهی شاتل های فضایی را آغاز کرد و سرانجام توانست در ماموریت STS-127 در نقش خلبان به فضا سفر کند. او به واسطه موفقیت های حرفه ای اش تا کنون چندین مدال افتخار کسب کرده است که از جمله آنها می توان به مدال افتخار برای عالی ترین سطح گذراندان دوره آموزشی فضا نوردان در رشته خلبانی و مهندسی اشاره کرد. او همچنی خلبان آزمایشی ارتش ایالات متحده برای آزمودن توانایی های جدید هواپیما ها در مرحله آزمایشی است. کلنل داگلاس هارلی، که در تنها سفر فضایی پیشینش ۱۵ روز و ۱۶ ساعت و ۴۵ دقیقه را در فضا سپری کرده بود، در آخرین پرواز شاتل افتخار خلبانی آتلانتیس را بر عهده دارد. در بین آخرین خدمه شاتل ها او کمترین تجربه حضور در فضا را دارد.
ساندرا مگنوس (Sandra Magnus)
ساندار مگنوس، متولد ۳۰ اکتبر ۱۹۴۶ / ۸ آبان ۱۳۴۳ و ۴۶ ساله است. او مدرک خود را در رشته فیزیک و مهندسی الکترونیک از دانشکاه علوم و فناوری میسوری دریافت کرد و دکترای خود را در رشته علوم مواد از دانشگاه جورجیا اخذ کرد. در دهه ۱۹۸۰ به عنوان مهندس با شرکت هوا – فضای مک دانلد داگلس همکای می کرد و برروی سیستم پیشران هواپیمای فوق پیشرفته اونجر ۲ (A-12 Avenger II) فعالیت داشت. او در سال ۱۹۹۶ / ۱۳۷۵ به استخدام ناسا در آمد . در سال ۲۰۰۲ / ۱۳۸۱ به عنوان متخصص ماموریت در ماموریت STS-112 با شاتل فضایی آتلانتیس به مدار زمین رفت. پس از آن به عنوان عضور گروه ۱۸ ام خدمه ایستگاه فضایی بین المللی انتخاب شد و در ماموریت STS-126 به عنوان متخصص ماموریت و در سال ۲۰۰۸ / ۱۳۸۷ به ایستگاه فضایی سفر کرد و به عنوان خدمه در ایستگاه فضایی ماند تا اینکه در ۲۸ مارس ۲۰۰۹ / ۸ فروردین ۱۳۸۸ پس از پایان ماموریت ۱۳۳ روزه اش در ایستگاه با ماموریت STS-119 و در حالیکه نقش متخصص عملیات را داشت به زمین بازگشت. بدین ترتیب ساندرا مگنوس که پیش از این ۲ بار به فضا کرده است ( و سابقه پرواز با ۳ شاتل فضایی را داشته است) در سومین ماموریتش در نقش کارشناس عملیات با آتلانتیس عازم سفر خواهد شد. بدین ترتیب او نام خود را در کنار نام سالی راید (نخستین زن فضانورد آمریکایی که با شاتل به فضا رفت) به عنوان آخرین زن مسافر شاتل های فضایی نیز ثبت خواهد کرد. ساندرا تا پیش از این ماموریت در کل مدت ۱۴۴ روز و ۱۴ ساعت و ۱۶ دقیقه را در فضا سپری کرده است.
رکس والهیلم (Rex J. Walheim)
رکس جوزف والهیم، متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۶۲ / ۱۸ مهر ۱۳۴۱ آخرین عضور گروه ۴ نفره خدمه آخرین شاتل فضایی آتلانتیس است. او مدرک کارشناسی اش را در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی و کارشناسی ارشدش را در رشته مهندسی صنایع از دانشگاه هوستون دریافت کرد. او که سابقه خدمت در نیروی هوایی ایالات متحده را دارد در سال ۱۳۷۵ وارد ناسا شد و تا کنون تجربه دو پرواز فضایی را در کارنامه خود دارد. او در دو ماموریت فضاییSTS-110 و STS-122 با شاتل های فضایی به مدار زمین سفر کرده است و در مجموع مدت ۲۳ ساعت و ۱۴ ساعت و ۴ دقیقه را در فضا سپری کرده است و اینک این افتخار را دارد تا نامش به عنوان یکی از ۴ آخرین فضا نورید که به شاتل های فضایی عازم فضا شدند در تاریخ ثبت شود.
بدین ترتیب با پرواز این ۴ فضا نورد به ایستگاه فضایی پرونده شاتل های فضایی برای همیشه بسته خواهد شد. سوالی که باقی خواهد ماند این است که آینده پرواز های فضایی سرنشین دار در غیاب شاتل های فضایی چگونه خواهد بود؟ آیا سایوز های روسی می توانند غیبت این موثر ترین ابزار فضایی را جبران کنند و آیا بخش خصوصی آن قدر توانا شده است که بتواند ابزارهای مطمئن نسل بعدی پروازهای فضایی را به جهان عرضه کند. این ها و سوالات بسیاری در پایان عصر شاتل های فضایی مطرح است که گذشت زمان به آنها جواب خواهد داد.
| < قبلی | بعدی > |
|---|