Image via NASA/JPL-Caltech/ UCLA/ MPS/ DLR/ IDA

سرس یک بار به عنوان یک سیارک شناخته شد، تا زمانی که دوباره به عنوان یک سیاره کوتوله توسط اتحادیه بین المللی نجوم در سال 2006 طبقه بندی شد. بزرگترین مدار آن  در حال چرخش خورشید ما در کمربند سیارک ها بین مریخ و مشتری می باشد که در آن ما یک بار سرس را به صورت یک نقطه کم نور دیدیم (کلمه سیارک به معنی ستارگان می باشد)، ما در حال حاضر  آن را به عنوان جهان کوچکی می بینیم. به لطف فضاپیمای داون است که در حال چرخش سرس را در سال 2015 مشاهده کرد. یک مطالعه جدید بر اساس داده های داون که در 17 آوریل 2017 در مجله  Nature Geoscience منتشر شد، تصاویر و بینش رانش زمین در این جهان را فراهم ساخت. نویسندگان این مقاله می گویند که بخ تحقیقات بیشتری بر روی سرس که دارای مقدار قابل توجهی از آب یخ است می پردازند. آنها همچنین به سه نوع رانش زمین در سرس دست یافته اند، در زیر به شرح تصاویر و تصویر زمین لغزش می پردازیم.


بریتنی اشمیت از موسسه فناوری جورجیا در آتلانتا در بیانیه ای گفت:

تصاویر داون نشان می دهد که رانش زمین، که بسیاری از آنها شبیه به رانشهای دیده شده بر روی زمین هستند، در سرس بسیار شایع هستند، و  علت آن این است  که سرس یخ آب های زیادی دارد که در سطح آن می باشندو  در زیر سطح کم عمق سرس مخلوطی از یخ و سنگ است و این که یخ در نزدیکی سطح  قطبهای آن بسیار وجود دارد.

 
در اینجا یک زمین لغزش نوع II سرس وجود دارد، رایج ترین نوع موجود در این جهان کوتوله است. این نوع نازک تر و طولانی تر از نوع اول به نظر می رسد و بیشتر مثل یک بهمن زمینی به نظر می رسد.
Image via NASA/JPL-Caltech/ UCLA/ MPS/ DLR/ IDA

دانشمندان در تعجب می باشند که چگونه بسیاری از لغزشهای سرس  به این وسعت رخ داده اند. حدود 20 تا 30 درصد دهانه بزرگتر از 6 مایلی (10 کیلومتری) گسترده در سرس وجود دارند که برخی از انواع این لغزش ها در ارتباط با وجود این دهانه ها هستند. ناسا گفت:

از جمله ویژگی های یخ زمین گسترده این می باشد، که از مخلوطی از سنگ و یخ تشکیل شده است دقیقا همانطور که قبلا در زمین و مریخ مشاهده شده است.

بر اساس شکل و توزیع رانش زمین روی سرس، نویسندگان این مطالعه تخمین می زنند که یخ در چند ده متری سرس ممکن است از 10 درصد به 50 درصد حجم متغیر باشد کارول ریموند که معاون محقق اصلی این ماموریت داون است، اظهار داشت:

این نوع از جریان در بدنه وستا دیده نمی شود [در حال حاضر بزرگترین سیارک، از سرس به وضعیت سیاره کوتوله ارتقا یافت] که داون  آن را در سالهای 2011-2012 مورد مطالعه قرار داده بود، چون سنگپوش [وستا] عاری از آب است.

در اینجا نوع III زمین لغزش سرس را مشاهده می کنید. دانشمندان فکر می کنند ممکن است مقداری مختصر از یخ در سنگپوش سرس ذوب شده باشد. نوع III رانش زمین همیشه با دهانه های برخوردی بزرگ همراه است. این ویژگی  شبیه به مواد خارج شده از دهانه در مناطق یخی مریخ و در ماه مشتری گانیمد می باشد

Image via NASA/JPL-Caltech/ UCLA/ MPS/ DLR/ IDA

بنابراین داون به ما نشان داده است که، اگر چه مدار سرس و وستا هر دو در حوزه تقریبی منظومه شمسی ما هستند، اما آنها جهانهای بسیار متفاوتی می باشند. فضاپیمای داون تنها فضاپیمای زمینی که تا به حال به مدار دو مقصد خارج از زمین، قدم نهاده است. این ماموریت اصلی خود را در هر دو مورد وستا و سرس انجام دادهه است، و هنوز هم در حال چرخش به دور سرس می باشد و در حال حاضر در مرحله ماموریت طولانی خود می باشد.

به تازگی، این فضاپیما با استفاده از موتور پردازنده یونی خود در مدار خود به دور سرس می چرخد که آن را برای نگاه از یک مدار جدید به سرس و جهت گیری آن کمک می کند.

 
در اینجا Occator دهانه و معروف ترین نقاط روشن سرس را می بینید، در حال حاضر به نام Cerealia Facula  شناخته می شود. تصویر دهانه آتشفشان توسط داون به تصویر کشیده شده است.


Landslides on dwarf planet Ceres
By Deborah Byrd in SPACE | April 28, 2017
http://earthsky.org/space/ceres-dwarf-planet-landslides-ices

Save

Save


صفحه فیس بوک ما

Moon